Berceste

Aziz ve âlicenap Atatürk’ün emirleri üzerine İş Bankası’na borçlanarak satın almış bulunduğum ve gerek uzun süren bir hastalığım gerek sadece beceriksizliğim yüzünden bir türlü faydalanamadığım, faydalanmak şöyle dursun, bankaya borcumun faiz faiz üstüne binerek ödeyemeyeceğim bir yekûn tuttuğunu görüp yalnız azabını çektiğim Çankaya’daki bağı, hiçbir kâr bilmeksizin satmak kararında olduğumu söylemek üzere, günün birinde, İsmet Paşa’ya başvurmuştum. O beni küçümseyici bir bakışla tepeden tırnağa süzdükten sonra şu sözü söylemekle yetinmişti: “Sen çocuksun; çocuk…”?

Başvekilin hâlâ kulaklarımda çınlayan bu sözle ne demek istediğini anlamak için pek derin düşünmeye hacet yoktu sanırım. Evet, onun dediği gibi şahsî menfaat işlerinde ben bir çocuktum ve İsmet Paşa böyle olmamı, besbelli, bir eksiklik bir başarısızlık telakki etmekte idi. Şu halde, demek oluyordu ki, onca arsa spekülasyonu yapanlar, kazanç peşinde koşanlar akıllı ve başarılı kimselerdi.

Yakup Kadri KARAOSMANOĞLU, Politikada 45 Yıl